Babalık kusursuz olmak değildir.
Bazen işten yorgun gelip yine de 10 dakika oyun oynamaktır.
Bazen “Bu davranışına kızdım ama seni hala çok seviyorum.” diyebilmektir.
Bazen de kendi babasından görmediği bir şeyi çocuğuna vermeye cesaret etmektir.
Uzun yıllar boyunca babalık daha çok koruyan, sağlayan ve ailenin ekonomik yükünü taşıyan bir rol olarak tanımlandı. Oysa bugün biliyoruz ki bir baba sadece evin sorumluluklarını üstlenen kişi değil; çocuğun duygusal, sosyal ve bilişsel gelişiminde de aktif bir bakım verendir.
Bir çocuğun sağlıklı gelişimi için güvenli, duyarlı ve tutarlı yetişkin ilişkilerine ihtiyacı vardır. Anne ve baba birbirinin eksik tarafını tamamlayan iki yarım değil; çocuğun hayatına farklı deneyimler, farklı ilişki biçimleri ve farklı bakış açıları getirebilen iki ayrı bağ figürüdür.
Babanın çocukla kurduğu güvenli ve duyarlı ilişki, çocuğun dünyayı algılayış biçimine birçok açıdan katkı sağlar. Araştırmalar, babayla kurulan güvenli ilişkinin çocuğun özgüveni, duygu düzenleme becerileri, sosyal ilişkileri ve stresle başa çıkma kapasitesiyle ilişkili olduğunu göstermektedir.
Örneğin çocuk, babasının yanında keşfetmesine, denemesine ve hata yapmasına alan bulduğunda kendi becerilerine daha fazla güvenmeyi öğrenebilir. Özellikle babalarla sık gördüğümüz hareketli, fiziksel ve sınırları deneyimlemeye alan tanıyan oyunlar; çocuğun heyecanını yönetmesini, riskleri değerlendirmesini, kurallar içerisinde hareket etmeyi ve kendini kontrol etmeyi destekleyebilir.
Baba-çocuk ilişkisi aynı zamanda çocuğun sosyal ve duygusal dünyası için de önemli bir deneyim alanıdır. Çocuk, annesinden farklı bir yetişkinle de yakın, güvenli ve karşılıklı bir bağ kurabildiğini deneyimler. Bu deneyim; farklı insanlarla ilişki kurma, farklı iletişim biçimlerine uyum sağlama ve kendisini ilişkiler içinde güvende hissetme becerilerini destekleyebilir.
Babanın varlığı, çocuğun bağımsızlaşma sürecinde de önemli bir rol oynayabilir. Çocuğu desteklerken aynı zamanda onu dış dünyaya yönlendiren, yeni deneyimler denemesi için cesaretlendiren bir ilişki; özerklik duygusunun ve problem çözme becerilerinin gelişmesine katkı sağlayabilir.
Elbette bir anne de bunların çoğunu sağlayabilir, bir baba da son derece şefkatli ve duygusal bir bakım verebilir. Babalığın değeri, annenin yapamadığı bir şeyi yapmak değil; çocuğun hayatına kendine özgü bir ilişki, bir deneyim ve bir bağ sunabilmesidir.
Ve belki de babalığın en güzel tarafı burada başlar: Çocuk büyürken, baba da kendi babalığını inşa eder. Kimi zaman kendi çocukluğundan taşıdığı sessizlikleri fark eder, kimi zaman sevgisini göstermenin yeni yollarını öğrenir; sarılmayı, dinlemeyi ve birlikte vakit geçirmeyi yeniden keşfeder.
Çünkü çocuklar babalarının sadece onlar için yaptıklarını değil, onlarla kurdukları ilişkiyi de hayatları boyunca taşırlar.
Bu Babalar Günü’nde; ailesi için emek veren, sorumluluk alan, çocuğuna güven veren ve kendi bildiği en iyi şekilde babalık yapmaya çalışan tüm babaların Babalar Günü kutlu olsun.